- زمانه سپاه خود را تجهيز كرد و ما با دعا و زارى به درگاه حق ، به استقبال آن شتافتيم . - اى سالار زمانه ! شبهاى سياه ، دلها را در غم عشق فروبرد . - حوادثى كه بايد كاخ عظمت او را ويران سازد ، مايهء استحكام و استوارى آن گشت . و در قصيدهء ديگرى چنين سروده است : - درود بر آن معشوقه آنگاه كه با نرگس چشمش اشارت كرد ، چشمان من از خون خضاب گرفت . 37 - ابو بكر ، يوسف بن محمد بن احمد جلودى رازى . وى در ضمن قصيده‌اى مىگويد : - بوستانهايى كه گويا صاحبِ جوانمرد ، هرماهه با ابر جود و بخشش سيرابشان كرده يا از طبع خرم و خندان خود بنيادشان را نهاده است . - تاريكى مشكلات را با انديشهء خود مىزدايد ، چنان كه صبح صادق با پرتو خود تاريكى شب را . و از جمله : - ابرى به جود و بخشش چون دست راستش و شبى به شدت و سختى چون سطوتش و برقى در سوزندگى و جهندگى چون شمشيرش و شكافى در وسعت همچون فضل و كرمش . 38 - ابو طالب ، عبد السّلام بن حسين مأمونى ( م 383 ) . فريدوجدى در دائرة المعارف : 6 / 20 گويد : وى صاحب را با چند قصيده ستوده كه سروده‌اش شگفت‌آور و تحسين‌برانگيز بوده است . 39 - ابو منصور گرگانى . او در رقعه‌اى كه به خدمت صاحب گسيل داشت ، چنين نوشت : - با وزير كه مورد اميد است و با كافى الكفاة كه پناه همگان است ، بگوى : - كودكى در شبستان زندگىام طلوع كرد كه چون صبح مىدرخشد . - پيوسته در سايهء تو باشد ، سايهء عقل و كرامت . - تو خود او را با نامگذارى ، شرف بخش و با لقب دادن ، تاج بر سر نه .